Stal nierdzewna zawiera dodatek takich pierwiastków jak chrom i nikiel. W ten sposób na poziomie atomowym zostaje zmodyfikowany skład chemiczny stali i powstaje niewidoczna powłoka trwale chroniąca przed korozją. Do produkcji mebli wykorzystuje się głównie stal 300 i 400, czyli stal z dodatkiem samego chromu lub chromu i niklu.
Meble ze stalki nierdzewnej mogą skorodować wyłącznie wtedy, gdy dojdzie do uszkodzeń mechanicznych lub gdy na powierzchni stali pozostawione zostaną osady i woda. Powstające zacieki mogą rozbić warstwę ochronną, głównie ze względu na chlorki występujące w żywności, soli kuchennej i detergentach czyszczących.
Stal szlachetna może rdzewieć na skutek niewłaściwego obchodzenia się z nią lub nieprawidłowej obróbki oraz wad konstrukcyjnych. Do mycia powierzchni stalowych najlepiej używać delikatnych i nierysujących powierzchni materiałów. Idealnie sprawdzą się ściereczki z mikrofibry lub gąbki. Warto sięgać po detergenty alkaliczne oraz unikać stosowania twardej wody i środków na bazie cytrusów, a także wybielaczy i odkamieniaczy. W trakcie czyszczenia najlepiej wykonywać ruchy zgodne z liniami wykończenia – stal nierdzewna zwykle posiada delikatny wzór.
Atomy chromu i niklu wchodzą w reakcję z tlenem, na skutek czego powstaje warstwa tlenków, która blokuje powstawanie korozji. Warstwę tą nazywa się warstwą pasywną, a jej właściwości zależne są od składu chemicznego stali. Rdza na meblach ze stali nierdzewnej może powstać wyłącznie wtedy, gdy na skutek wad produkcyjnych nie wytworzy się warstwa tlenków lub jeśli w trakcie eksploatacji zostanie ona zniszczona. W tym kontekście kluczowe jest utrzymywanie mebli w czystości. Regularne czyszczenie zapobiegnie tworzeniu się osadów i nalotów, które na warstwę tlenków działają w sposób destrukcyjny.
